By Rosalini 
ଚାରି ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ସଦ୍ଦାମ ହୁସେନଙ୍କ ଇରାକ ବିରୋଧରେ ଚାଲିଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ମାସ ମାସ ଧରି ବିଫଳତାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପରେ, ହଜାର ହଜାର ଯୁବ ଇରାନୀ ସୈନ୍ୟ ଏକ ଅଚାନକ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଆକ୍ରମଣ ଯୁଦ୍ଧର ଦିଗ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ବିଜୟକୁ ମଜବୁତ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେତେବେଳର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନେତା ଆୟାତୋଲ୍ଲା ରୁହୋଲ୍ଲା ଖୋମେନି ଆହୁରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ଇରାକର ଏକଛତ୍ର ଶାସକ ସଦ୍ଦାମ ହୁସେନଙ୍କୁ କ୍ଷମତାଚ୍ୟୁତ କରିବା। ସେତେବେଳେ ସଦ୍ଦାମଙ୍କୁ ଆମେରିକାର ସମର୍ଥନ ଧୀରେ ଧୀରେ ବଢ଼ୁଥିଲା। ଏଥିସହିତ, ଭବିଷ୍ୟତର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଏହା ଦେଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଖୋମେନିଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ଇରାନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏହାର ଭାରି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଇରାକ ସହ ହୋଇଥିବା ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଆଧୁନିକ ଇରାନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଗଠନରେ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୋଡ଼ ଥିଲା। ଖୋମେନିଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆହୁରି ଛଅ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଥିବା ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଲକ୍ଷାଧିକ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା ଏବଂ ଏହା ଆଧୁନିକ ଇତିହାସରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ସବୁଠାରୁ ରକ୍ତାକ୍ତ ସଂଘର୍ଷ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା।ଆଉ ଏବେ, ବର୍ଷ ପରେ, ଯୁଦ୍ଧ ଜାରି ରଖିବା ନା ଏକ ଚୁକ୍ତି କରିବା—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପୁଣିଥରେ ଇରାନ ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି।
ଅନ୍ୟପଟେ, ଅଧିକ ମଧ୍ୟମପନ୍ଥୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ଏହାକୁ ଏକ ସୁଯୋଗ ଭାବେ ଦେଖୁଛି। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବିଶେଷ ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇନଥିବା ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ୟମରେ ଇରାନ ହାସଲ କରିଥିବା ଲାଭକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ମଜବୁତ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିପାରେ ବୋଲି ସେମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି।
ଛଅ ମାସର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ, ଏହି ଅଚଳାବସ୍ଥା ଇସଲାମିକ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍କୁ ଗଭୀର ଭାବେ ବିଭାଜିତ କରିଦେଇଛି। ଏହି ସମୟରେ ଇରାନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଷ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା ସୁପ୍ରିମ୍ ଲିଡର୍ ମୋଜତବା ଖାମେନେଇ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମଗୋପନରେ ରହିଛନ୍ତି
ତେହରାନର ପରସ୍ପର ବିରୋଧୀ ରାଜନୈତିକ ନେତାମାନେ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇରାନ ବିଜୟୀ ହୋଇଛିକିନ୍ତୁ, ଇସଲାମିକ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ବିଜୟ କ’ଣ ହେବା ଉଚିତ, ଏହାକୁ ନେଇ ଗଭୀର ମତଭେଦ ଏବେ ବି ରହିଛି।
ଗୋଟିଏ ପଟେ ରହିଛନ୍ତି ବ୍ୟବହାରିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ନେତା ଓ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ। ସେମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଛନ୍ତି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମସୁଦ ପେଜେସ୍କିଆନ୍, ସଂସଦ ବାଚସ୍ପତି ମହମ୍ମଦ ବାଘେର ଘାଲିବାଫ୍ ଏବଂ ବୈଦେଶିକ ମନ୍ତ୍ରୀ ଆବ୍ବାସ ଆରାଘଚି।
ସେମାନେ ଏକ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ଚୁକ୍ତି ପକ୍ଷରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ହେଉଛି—ଯୁଦ୍ଧ ଯୋଗୁଁ ଇରାନର ଅର୍ଥନୀତି ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଛି, ଆମେରିକାର ନୌସେନା ଅବରୋଧ ଦେଶ ଉପରେ ଭାରି ଚାପ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ଏବଂ ଦେଶର ଭିତ୍ତିଭୂମି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଛି।ଅନ୍ୟପଟେ ରହିଛନ୍ତି କଠୋରପନ୍ଥୀ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ନେତାମାନେ। ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାର ମୁଖ୍ୟ ଆଧାର ହେଉଛି—ୱାଶିଂଟନ୍ ପ୍ରତି ଅବିଶ୍ୱାସ। ସେମାନଙ୍କ ମତରେ, ଆମେରିକା ଇସଲାମିକ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପବଦ୍ଧ। ଅର୍ଦ୍ଧ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ସେମାନେ ଆମେରିକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ନେଇ ସତର୍କ କରିଆସୁଛନ୍ତି। ଏବେ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ସେମାନଙ୍କ ଆଶଙ୍କାକୁ ସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ କରିଛି ବୋଲି ସେମାନେ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି।
ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନର ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ‘ପାଶ୍ଚାତ୍ୟମୁଖୀ’ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, ଦେଶର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ବଢ଼ାଇଚଢ଼ାଇ ଦେଖାଇ ଜନମତକୁ ଆମେରିକା ସହ ଚୁକ୍ତି ସପକ୍ଷରେ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଅଭିଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି।ଲଣ୍ଡନର ଚାଥାମ୍ ହାଉସ୍ ଥିଙ୍କ ଟ୍ୟାଙ୍କର ମିଡିଲ୍ ଇଷ୍ଟ ଏବଂ ନର୍ଥ ଆଫ୍ରିକା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ସାନମ୍ ଭାକିଲ୍ CNNକୁ କହିଛନ୍ତି, “ସେମାନେ ଆମେରିକାକୁ ଏକ ଗଭୀର ଭାବେ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ପକ୍ଷ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକଥର ପ୍ରତାରିତ ହୋଇଥିବା ଅନୁଭବରୁ ସେମାନଙ୍କ ଧାରଣା ହେଉଛି—ଏଥର ମଧ୍ୟ ସେହି ଘଟଣା ପୁଣି ଘଟିବ।”
ତାଙ୍କ ମତରେ, “ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରି ନଥିବାରୁ ସେମାନେ ନିଜକୁ ବିଜୟୀ ଭାବୁଛନ୍ତି।” ସେମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ କେବଳ ୱାଶିଂଟନ୍ଠାରୁ ଏକ ଭଲ ଚୁକ୍ତି ହାସଲ କରିବା ନୁହେଁ; ବରଂ ନିଜର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କ ସହ ଚାଲିଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷମତାରେ ରହିବା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକଠୋରପନ୍ଥୀମାନେ ପେଜେସ୍କିଆନ୍ଙ୍କୁ ଜଣେ ଦୁର୍ବଳ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ତାଙ୍କ କଠୋରପନ୍ଥୀ ପୂର୍ବସୂରୀ ହେଲିକପ୍ଟର ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ ହଠାତ୍ ଭାବେ ପେଜେସ୍କିଆନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦରେ ଆସିଥିଲେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କ ଧାରଣା।ଏହା ସହିତ, ଜୁନ୍ ମାସର ଯୁଦ୍ଧବିରତି ଚୁକ୍ତିରେ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ସହ ପେଜେସ୍କିଆନ୍ଙ୍କ ସ୍ୱାକ୍ଷର ତାଙ୍କୁ ଆହୁରି ଅଲଗା କରିଦେଇଛି। ଏହା ଫଳରେ କଠୋରପନ୍ଥୀମାନେ ଦେଶର ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିଥିବା ଅର୍ଥନୀତି ଏବଂ ୱାଶିଂଟନ୍ ସହ ବିଫଳ ଚୁକ୍ତି ପାଇଁ ପେଜେସ୍କିଆନ୍ଙ୍କୁ ଦାୟୀ କରିବାର ଅଭିଯାନ ଆହୁରି ଜୋରଦାର କରିଛନ୍ତି।