ମଣିଷର ଜିଜ୍ଞାସାର କୌଣସି ସୀମା ନାହିଁ। ଅସୀମ ମହାକାଶର ରହସ୍ୟ ଜାଣିବା ପାଇଁ ମଣିଷ ନିରନ୍ତର ଉଦ୍ୟମ କରିଆସିଛି। ଆଉ ଏହି ଉଦ୍ୟମର ଇତିହାସରେ ଯୋଡ଼ି ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଆଉ ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଅଧ୍ୟାୟ। ନାସାର ମହାକାଶଯାନ ଭଏଜର୍-୧ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଏକ ଆଲୋକ ଦିନର ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ଏହା ମାନବ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଯନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ଐତିହାସିକ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ହେବ।
ଭାରତୀୟ ସମୟ ଅନୁସାରେ ନଭେମ୍ବର ୧୮ ତାରିଖ ଅପରାହ୍ଣ ପ୍ରାୟ ୩ଟା ୪୬ ମିନିଟ୍ରେ ଏହି ଐତିହାସିକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିବାର ଆକଳନ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରାୟ ୨୫.୯୦ ବିଲିୟନ କିଲୋମିଟର ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରି ଭଏଜର୍-୧ ମହାକାଶ ଅନୁସନ୍ଧାନର ନୂଆ ଇତିହାସ ରଚିବାକୁ ଯାଉଛି।
ଆଲୋକ ଦିନ ଶୁଣିବାକୁ ଯେତିକି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଏହାର ଦୂରତା ମଧ୍ୟ ସେତିକି ବିଶାଳ। ଆଲୋକ ଏକ ସେକେଣ୍ଡରେ ପ୍ରାୟ ୩ ଲକ୍ଷ କିଲୋମିଟର ଗତି କରେ। ଏହି ବେଗରେ ଆଲୋକ ୨୪ ଘଣ୍ଟାରେ ଯେତିକି ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରେ, ତାହାକୁ ଏକ ଆଲୋକ ଦିନ କୁହାଯାଏ।
ଏହାର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୨୫.୯୦ ବିଲିୟନ କିଲୋମିଟର ବା ୨ ହଜାର ୫୯୦ କୋଟି କିଲୋମିଟର। ଏହା ସମୟର ମାପ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୂରତାର ଏକ ବିଶେଷ ମାପ। ଭଏଜର୍-୧ ଏହି ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ମାନବ ନିର୍ମିତ ଯନ୍ତ୍ରର ମହାକାଶ ଯାତ୍ରାରେ ଏକ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଘଟଣା ହେବ।
ଭଏଜର୍-୧ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଏତେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିବାରୁ ଏହା ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ। ଏହା ଏକ ଆଲୋକ ଦିନର ଦୂରତାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ପୃଥିବୀରୁ ପଠାଯାଉଥିବା ରେଡିଓ ସିଗନାଲ୍ ମହାକାଶଯାନରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ପ୍ରାୟ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିବ।
ସେହିପରି ଭଏଜର୍-୧ରୁ ପଠାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତର ପୃଥିବୀରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଆଉ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ସମୟ ନେବ। ଅର୍ଥାତ୍ ପୃଥିବୀରୁ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପଠାଇ ତାହାର ଉତ୍ତର ପାଇବାକୁ ପ୍ରାୟ ୪୮ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିପାରେ। ଏହା ମହାକାଶର ବିଶାଳତା ଏବଂ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଭଏଜର୍-୧ର ଦୂରତାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି।
୧୯୭୭ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୫ ତାରିଖରେ ଆମେରିକାର ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା ନାସା ଭଏଜର୍-୧କୁ ମହାକାଶକୁ ପଠାଇଥିଲା। ସେବେଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ୪୯ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଏହା ନିଜର ଯାତ୍ରା ଜାରି ରଖିଛି। ଘଣ୍ଟାପ୍ରତି ପ୍ରାୟ ୬୧ ହଜାର କିଲୋମିଟର ବେଗରେ ଏହି ମହାକାଶଯାନ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।
୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଭଏଜର୍-୧ ସୌରମଣ୍ଡଳର ହେଲିଓସ୍ଫିୟର୍ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ଆନ୍ତଃନକ୍ଷତ୍ର ମହାକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା। ଏହା ମାନବ ଇତିହାସରେ ଏକ ବଡ଼ ବୈଜ୍ଞାନିକ ସଫଳତା ଥିଲା। ଏବେ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଏକ ଆଲୋକ ଦିନର ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବାର ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ଏହାର ଯାତ୍ରାକୁ ଆହୁରି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କରିବ।
ଭଏଜର୍-୧ର ଯାତ୍ରାର ସବୁଠାରୁ ରୋଚକ ଦିଗ ହେଉଛି ଏଥିରେ ରହିଛି ଏକ ସୁନେଲି ରଙ୍ଗର ଫୋନୋଗ୍ରାଫ୍ ରେକର୍ଡ। ଏହାକୁ ‘ଗୋଲ୍ଡେନ୍ ରେକର୍ଡ’ କୁହାଯାଏ। ଏଥିରେ ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାକୃତିକ ଶବ୍ଦ, ସଙ୍ଗୀତ, ଚିତ୍ର ଏବଂ ୫୫ଟି ଭାଷାରେ ଅଭିବାଦନ ସଂରକ୍ଷିତ ହୋଇ ରହିଛି।
ମାନବ ସଭ୍ୟତା, ପୃଥିବୀର ଜୀବନ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପରିଚୟ ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ରେକର୍ଡ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। ଯଦି ଭବିଷ୍ୟତରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗ୍ରହର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜୀବ ଏହି ମହାକାଶଯାନକୁ ଖୋଜି ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ଗୋଲ୍ଡେନ୍ ରେକର୍ଡ ମାଧ୍ୟମରେ ପୃଥିବୀ ଓ ମାନବଜାତି ସମ୍ପର୍କରେ ଜାଣିପାରିବେ।
ଭଏଜର୍-୧ର ଏହି ଯାତ୍ରା କେବଳ ଦୂରତାର ରେକର୍ଡ ନୁହେଁ। ଏହା ମଣିଷର ଜିଜ୍ଞାସା, ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ଅସୀମ ମହାକାଶକୁ ଜାଣିବାର ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାର ପ୍ରତୀକ। ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ମହାକାଶରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଏହି ମହାକାଶଯାନ ଆଜି ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀକୁ ନୂଆ ତଥ୍ୟ ଓ ଅନୁଭୂତି ଦେବାରେ ସହାୟକ ହେଉଛି।
ପୃଥିବୀଠାରୁ ଏତେ ଦୂରରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଏହା ସହ ଯୋଗାଯୋଗ ରଖିବା ମଣିଷର ବୈଜ୍ଞାନିକ କ୍ଷମତାର ଏକ ବଡ଼ ଉଦାହରଣ। ଭଏଜର୍-୧ର ଏହି ଐତିହାସିକ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ମହାକାଶ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଇତିହାସରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ସ୍ମରଣୀୟ ହୋଇ ରହିବ।

