By Rosalini 
ଭାରତର BRICS ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କେବଳ ଏକ ସଫଳ ସମ୍ମିଳନୀ ଆୟୋଜନରେ ସୀମିତ ରହିନାହିଁ। ଏହା ନୂଆଦିଲ୍ଲୀକୁ ବିଶ୍ୱ କୂଟନୀତିରେ ନିଜ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଛି।
ରାଜଧାନୀ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଶେଷ ହୋଇଥିବା BRICS ସମ୍ମିଳନୀରେ ୧୧ଟି ସଦସ୍ୟ ଦେଶ ୧୪୦ ପାରାଗ୍ରାଫ୍ର ଏକ ଘୋଷଣାପତ୍ରରେ ସହମତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱାର୍ଥ ଥିବା ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ମଞ୍ଚରେ ରଖି ଏଭଳି ସହମତିରେ ପହଞ୍ଚିବା ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କୂଟନୈତିକ ସଫଳତା ବୋଲି ଦେଖାଯାଉଛି।
ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ, ରୁଷିଆ-ୟୁକ୍ରେନ୍ ଯୁଦ୍ଧ, ବଢ଼ୁଥିବା ବାଣିଜ୍ୟ ବିବାଦ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କଟକଣା ମଧ୍ୟରେ BRICS ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଘୋଷଣାପତ୍ରରେ ସହମତ ହେବା ଭାରତର ଆଲୋଚନା ଓ ସମନ୍ୱୟ କ୍ଷମତାକୁ ଦର୍ଶାଇଛି।
ପ୍ରଥମତଃ, ଭାରତ ୧୧ଟି ଭିନ୍ନ ସ୍ୱାର୍ଥ ଥିବା ଦେଶକୁ ଏକ ଦଲିଲରେ ସହମତ କରାଇପାରିଛି। ଇରାନ୍ ଓ UAE ଭଳି ପରସ୍ପର ବିରୋଧୀ ସ୍ୱାର୍ଥ ଥିବା ଦେଶ ଏକାଠି ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଆଲୋଚନାକୁ ସହମତିରେ ନେବା ଭାରତ ପାଇଁ ବଡ଼ ସଫଳତା।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, BRICS ଘୋଷଣାପତ୍ରରେ ଜାତିସଂଘ ସୁରକ୍ଷା ପରିଷଦର ସଂସ୍କାର ଏବଂ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ଅଧିକ ଭୂମିକାକୁ ସମର୍ଥନ କରାଯାଇଛି। ରୁଷିଆ ଓ ଚୀନ୍ ପୁଣିଥରେ ସୁରକ୍ଷା ପରିଷଦରେ ଭାରତର ସ୍ଥାୟୀ ସଦସ୍ୟତାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଛନ୍ତି।
ତୃତୀୟ ବଡ଼ ଲାଭ ହେଉଛି ଅର୍ଥନୀତି। BRICS Economic Partnership Strategy 2030କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବାରେ ଭାରତର ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି। ଏହା BRICS ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ବାଣିଜ୍ୟ ଓ ନିବେଶ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ରୋଡମ୍ୟାପ୍ ହୋଇପାରେ।
ଏହା ସହିତ ଯୋଗାଣ ଶୃଙ୍ଖଳକୁ ଆହୁରି ମଜବୁତ ଓ ବିବିଧ କରିବା ସହ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ହାଇ-ଭାଲ୍ୟୁ ମାନୁଫାକ୍ଚରିଂରେ ଅଧିକ ସୁଯୋଗ ଦେବା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ଭାରତର ‘Make in India’ ଅଭିଯାନ ସହ ମଧ୍ୟ ସମନ୍ୱୟ ରଖୁଛି।
ତେବେ ଏହି ସବୁ ଘୋଷଣା ଏବେ ମଧ୍ୟ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ନୁହେଁ। କେବଳ ଘୋଷଣାପତ୍ରରେ ଲେଖା ହୋଇଗଲେ କାରଖାନା ତିଆରି ହୁଏନାହିଁ କିମ୍ବା ନିବେଶ ଆସେନାହିଁ।
ଏବେ ଭାରତ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି—BRICSରୁ ମିଳିଥିବା ଏହି କୂଟନୈତିକ ସୁଯୋଗକୁ କେତେ ଦୂର ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରଣନୈତିକ ଲାଭରେ ପରିଣତ କରିପାରୁଛି।
ଭାରତ ପଶ୍ଚିମ ଦେଶଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଦୂରେଇବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ। ବରଂ ନିଜର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇ ଆମେରିକା ଓ ୟୁରୋପ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା କମାଇବା ସହ ଏକ ଅଧିକ ସ୍ୱାଧୀନ ବୈଦେଶିକ ନୀତି ଆଡ଼କୁ ଭାରତ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ଦେଖାଯାଉଛି।